علی‌نامه

میراث مکتوب- علی‌نامه منظومهاى شيعى و بازمانده از سده پنجم هجرى است كه شاعرى به نام يا تخلّص «ربيع» آن را در سال 482 ه  . سروده است. از سراينده آگاهى زيادى در دست نيست. وى در سال 420 ه  . زاده شده و اين منظومه را احتمالا در خراسان سروده و به علىبن طاهر عريضى، حاكم سبزوار تقديم كرده است.

منظومه حماسى علی‌نامه در دو دفتر فراهم آمده و سراينده ماجراهاى جنگ جمل و صفّين را در اين دو دفتر به نظم كشيده است.

اين اثر هم از نظر تاريخ شعر فارسى و حماسى و هم از نظر تاريخ شعر شيعى و حماسههاى شيعى و تاريخى ارزش و اهميت زيادى دارد و مىتواند از جنبههاى گوناگون مورد توجه پژوهشگران قرار گيرد.

 

 

کتابشناسی:

علی‌نامه (فارسی)

[منظومهای کهن؛ سروده به سال 482 هـ . ق]

نسخه­برگردان به قطع اصل نسخۀ خطی شمارۀ 2562 کتابخانۀ موزۀ قونیه (ترکیه)، (کتابت حدود سدۀ 7)

سراینده­ای متخلص به «ربیع» (زادۀ 420 هـ . ق)

مقدمه: محمدرضا شفیعی کدکنی، محمود امیدسالار

تهران: 1388 ـ 725 ص/ قطع وزيری

شابک: 2 ـ 73 ـ 8700 ـ 964ـ 978

با همکاری کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، کتابخانۀ تخصصی تاریخ اسلام، مؤسسۀ مطالعات اسماعیلی (لندن)

میراث مکتوب: 184